Home‎ > ‎

snippets

மாணவர் தன்னேளுச்சி

posted Jan 25, 2017, 5:36 PM by Aadhavan Kumaran   [ updated Jan 25, 2017, 5:57 PM ]

மாணவர்கள் போராட்டம் (ஜனவரி ௮ - ௨௩, ௨௦௧௭) வெற்றியடைந்ததை முன்னிட்டு வைரமுத்து தனது ட்விட்டர் பக்கத்தில் வாழ்த்துக் கவிதை ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார். அக்கவிதை இதோ:

வாடிவாசல் திறந்துவிடும்
வாழ்த்துகிறேன் தம்பி – இனி
கோடிவாசல் திறக்கும்உன்
கொள்கைகளை நம்பி

தலைவர்களே இல்லாத
கட்சியொன்று காட்டி – ஒரு
தலைமுறைக்கே வழிசொன்னீர்
தமிழினத்தைக் கூட்டி

அடையாளம் தொன்மங்கள்
அழிக்குமொரு கூட்டம் – உங்கள்
படையாழம் பார்த்தவுடன்
பயந்தெடுத்த தோட்டம்

பீசாவும் பெப்சியுமே
இளைஞர்கள் என்று – வாய்
கூசாமல் சொன்னவரைக்
கொன்றுவிட்டீர் கொன்று

சொல்வாங்கி எல்லாரும்
சூளுரைத்த பாட்டு - கடல்
உள்வாங்கிப் போனதடா
உங்கள்குரல் கேட்டு

ஒருகொம்பு ஆணென்றால்
மறுகொம்பு பெண்தான் – அந்த
இருகொம்பின் மத்தியிலே
இடுங்கியது மண்தான்

தண்பனியால் சுடுகதிரால்
தமிழினமா சாகும்? – அட
தண்ணீரில் வீழ்வதனால்
வெயில்நனைந்தா போகும்?

தெருவிருந்து போராடத்
திறம்தந்தார் தமக்கும் – உம்மைக்
கருவிருந்து பெற்றாரின்
கால்களுக்கும் வணக்கம்

சதுராடிக் களம்கண்ட
சகோதரிகாள் வணக்கம் – உங்கள்
எதிர்காலக் கருப்பைகள்
நெருப்பைத்தான் சுமக்கும்

காளைகளை மீட்டெடுக்கக்
களம்கண்ட கூட்டம் – இனி
நாளைகளை மீட்டெடுக்க
நாணில்அம்பு பூட்டும்

வரம்புகளை யார்விதித்தார்
வரட்டுமொரு யுத்தம் – எங்கள்
நரம்புகளில் ஓடுதடா
ராஜ ராஜ ரத்தம்

போராடிச் சாதித்துப்
புகழ்கொண்டீர் யாண்டும் – இனிச்
சாராயம் குறித்தும்நீர்
ஆராய வேண்டும்

- கவிஞர் வைரமுத்து

இன்சொல்

posted Jun 12, 2015, 11:16 AM by Aadhavan Kumaran

வெட்டெனவை மெத்தெனவை வெல்லாவாம்; வேழத்தில்
பட்டுஉருவும் கோல்பஞ்சில் பாயாது; நெட்டிருப்புப் 
பாரைக்கு நெக்குவிடாப் பாறை, பசுமரத்தின் 
வேருக்கு நெக்கு விடும்
- ஒளவையார், நல்வழி

மூச்சுப் பயிற்சி

posted Jun 8, 2015, 8:09 PM by Aadhavan Kumaran   [ updated Jun 8, 2015, 8:58 PM ]

என்னை அறியாமல் எனக்குள்ளே நீயிருக்க
உன்னை யறியாமல் உயிரிழந்தேன் பூரணமே
சக்திசிவம் இரண்டாகி தான்முடிவி லொன்றாகி
சித்திரமாய் சின்ற திறமறியேன் பூரணமே.

சங்குரெண்டு தாரையொன்று
ஜன்னல்பின்ன லாகையால்
மங்கி மாறாதே யுலகில்
மானிடர்க ளெத்தனை
சங்கு ரெண்டையும் தவிர்த்து
தாரைபூத வல்லிரேல்
கொங்கைமங்கை பங்கரோடு
கூடிவாழ லாகுமே.

நெருப்பைமூட்டி நெய்யைவிட்டு
நித்தம்நித்தம் நீரிலே
விருப்பமோடு நீகுளிக்கும்
வேதவாக்யம் கேளுமின்
நெருப்புநீரும் உம்முளே
நினைத்துகூற வல்லிரேல்
சுருக்கமற்ற சோதியைத்
துடர்ந்துகூட லாகுமே.

ஒருபாதந் தன்னைத் தூக்கி யொருபாதந் தன்னை மாற்றி
இருபாத மாடுகின்ற வியல்பைநீ யறிந்தா யானால்
குருபாத மென்று கூறுங் குறிப்புனக் குள்ளே யாச்சு
விருபாத னாகை நாதர் மலரடி காண்பாய் நெஞ்சே.

இறந்திடு மிருபத் தோரா யிரத் தறுநூறு பேறும்
இறந்திடு மிக்காயம் போனா லீசனைக் காண்ப தென்னாள்
மறந்திடா தறிவான் மூல வாசியை மேலே யேற்றிச்
சிறந்த தற்பரத்து நாகை லிங்கரைத் தரிசி நெஞ்சே.
-நெஞ்சறி விளக்கம்

அடக்கத்தின் சிறப்பு

posted May 31, 2015, 6:52 PM by Aadhavan Kumaran

அடக்க முடையா ரறிவிலரென் றெண்ணிக்
கடக்கக் கருதவும் வேண்டா-மடைத்தலையில்
ஓடுமீ னோட உறுமீன் வருமளவும்
வாடி யிருக்குமாங் கொக்கு
- ஔவையார், மூதுரை ௧௬

எல்லாம் இறை செயல்

posted Aug 29, 2014, 8:59 AM by Aadhavan Kumaran

ஒன்றை நினைக்கின் அது ஒழிந்திட்டு ஒன்றாகும்
அன்றி அது வரினும் வந்தெய்தும் - ஒன்றை
நினையாத முன்வந்து நிற்பினு நிற்கும்
எனையாளும் ஈசன் செயல்
- ஔவையார் நல்வழி ௨௭

ஆறிலிருந்து அறுபதுவரை

posted Jul 19, 2014, 9:02 AM by Aadhavan Kumaran

உதவி செய்தவன் உயர்ந்த நிலையில் இருந்தால் தான்
உதவி பெற்றவன் அதை உயர்வாக பேசுகிறான்.

சிறுவர் மிகிழ அற்புதக் கதைகள்

posted Jul 19, 2014, 8:58 AM by Aadhavan Kumaran   [ updated Jul 19, 2014, 9:00 AM ]

கடவுளே, தனக்காக வாழ்பவன் உனக்கு பக்தனாகிறான்
ஊருக்காக, அறத்தொடு வாழ்பவனுக்கு நீ பக்தனாகிறாய்

-அரிமதி தென்னகன்

Avatar

posted Aug 15, 2012, 3:32 AM by Aadhavan Kumaran   [ updated Aug 15, 2012, 3:48 AM ]

Revenge is like a two-headed rat viper; while you watch your enemy go down, you're being poisoned yourself.. Don't choose revenge.. Let your anger out, then let it go; forgive him.

-Aang

Magic school bus

posted Feb 24, 2011, 4:51 PM by Aadhavan Kumaran   [ updated Feb 24, 2011, 4:55 PM ]

Take chances, make mistakes and get messy!

- Miss Frizzel

The road not taken

posted Sep 22, 2010, 7:59 PM by Aadhavan Kumaran

Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim
Because it was grassy and wanted wear,
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I marked the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way
I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I,
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.


- Robert Frost

1-10 of 19